ذخیره سازهای SSD و HDD از چه لحاظ متفاوتند

ذخیره سازهای SSD و HDD از چه لحاظ متفاوتند

SSD یا Solid State Drive از تراشه های فلش برای ذخیره داده ها استفاده می کند در حالی که در ذخیره سازهای کلاسیک یا HDD ها ذخیره اطلاعات به صورت مغناطیسی روی صفحات فلزی انجام می شود و دسترسی به اطلاعات از طریق هد های قابل حرکت انجام می شود.


همین باعث ایجاد تفاوت در نحوه حذف اطلاعات در این قطعات می شود که به همین صورت بازگردانی اطلاعات به وسیله نرم افزارهای ریکاوری برای آدرس دهی به فایل های حذف شده نیز متفاوت خواهد بود.

Platterها یا صفحات یک HDD به صورت فیزیکی اطلاعاتی که منطقی حذف شده اند را در خود نگه می دارد تا وقتی که اطلاعات قبلی با اطلاعاتی جدید جایگزین شوند. این باعث می شود که نرم افزارهای ریکاوری بتوانند اطلاعاتی را که حتی به صورت منطقی حذف شده اند را مجدد بازیابی کنند. وقتی اطلاعات از روی یک SSD حذف می شود، اساسا فلش مموری کاملا پاک شده است و هیچگونه فایل باقی مانده ای را برای بازگردانی توسط نرم افزارهای ریکاوری برجا نخواهد گذاشت. در برخی مواقع ریکاوری های سخت افزاری تخصصی می توانند برخی اطلاعات را از روی SSD برگردانند.


شهرت SSD ها به دلایل متعددی است. یکی از آنها عدم وجود اجزای متحرک در مقایسه با هارد درایوها است. SSDها بسیار آرام تر و کم مصرف تر هستند. آنها دسترسی سریعتری به اطلاعات را فراهم می کنند. SSD ها از دسترسی تصادفی استفاده می کنند در حالی که HDD ها از دسترسی ترتیبی استفاده می کنند. این به ما نشان می دهد که SSD ها برخلاف هارد درایو ها دچار fragmentation یا قطعه قطعه شدن نمی شوند.


در مقایسه HDD با SSD در صورت یکسان بودن حجم قیمت HDD پایین تر است و به عنوان ذخیره سازهای در مقیاس بزرگ همچنان هارد دیسکها گزینه ی مورد نظر خواهند بود.